Sessie 10

Sessieverslagen

Van de burcht naar Kezem-Dubel

Aanwezig: Bíta (Lucy), Kamak (Niels), Særwen (Lisa), Vængr (Tom), DM (Lars)
Afwezig: Merethril (Jonathan), Roswyn (Loes)

De helden hadden de Grijsslag – een legendarische held – bevrijd uit Koboldburcht 34 en waren gezeten op vliegende varkens afgereisd naar een bergtop. Vandaaruit trokken ze nu naar Kezem Du-Bel, de verloren Dwergenburcht waar een splinter van Thórs Hamer Mjollnir verborgen zou zijn. Onderweg daarheen plukten ze vele appels om de varkens mee te kunnen voeden.
Eveneens onderweg werden ze geregeld bezocht door reusachtige post-eekhoorns die een zwak hadden voor de druïde Vængr, die zelf frequent in een reuzeneekhoorn veranderde. Deze eekhoorns brachten echter boodschappen (brieven en juwelen) van Pedro, de handelaar aan wie Bíta een zekere nacht onder de sjterren had beloofd, aan Bíta. Bíta weigerde de meeste delen van deze brieven met haar reisgenoten te delen. Ze zei de eekhoorn Pedro te zeggen hen nu niet te achtervolgen (hetgeen hij met een kleurrijk caravaan als gezelschap overduidelijk wél deed). Ze accepteerde wel een tiara die hij haar toezond. Pedro droeg zelf een vergelijkbare tiara in zijn broek, en dat was ook waar Bíta besloot de hare te bewaren.
Na enige tijd reizen – waarbij de Grijsslag zo nu en dan bij nachte op eigen houtje op pad ging – bereikten ze Kezem Du-Bel. Ze trokken de donkere dieptes van de gigantische, in een vulkaan genestelde Dwergenkrocht binnen. Langzaam daalden ze af door schier eindeloze tunnels, langs woonvertrekken en door vele grote en kleine zalen. Na enige tijd hoorden ze hoorngeschal achter zich van boven komen. Het naderde hen.
Diep in de Dwergengangen troffen ze een spin aan, welke een zijtunnel invluchtte. Ze vroegen Vængrs wijze staf of deze zijtunnel hen naar de splinter kon leiden en de staf zij “in theorie, ja”. Ze stormden snel naar binnen, stuitten op een blauw-lichtend gat en begonnen er met een touw in af te dalen. Dit bleek een diep, duister, kwaadaardig gat naar een hel te zijn. Ondertussen viel de spin aan. De nog boven staande helden wisten de spin te verslaan voordat Kamak, die het touw vasthield, zelf het gat in werd geduwd of gedwongen werd het touw los te laten.
Door deze vertraging en al het strijdlawaai wist de achtervolgende patrouille de helden in te halen. Het hoorngeschal intimideerde de helden. Bíta besloot zich met haar steen van mindere illusie in een steen te veranderen, waarmee ze de impressie wekte dat er achter het gat geen tunnel meer was. Dit werkte, al rook de patrouilleleider duidelijk Kamak, de Jotuntrua. De patrouille bleef even – gedeeltelijk – op wacht staan, maar trok al snel geheel verder.

EINDE VERSLAG

Sessie 10

Norn Lars_Nooij